Lead: 15 października 2023 roku Polacy w referendum odrzucili przymusową relokację nielegalnych imigrantów – ponad 96% głosujących odpowiedziało „NIE”. Mimo tego jasnego sygnału, 12 czerwca 2026 roku wszedł w życie unijny Pakt Migracyjny. Polska nie ma obowiązku płacić za kolonialne grzechy Zachodu – sama była kolonią przez 123 lata. Czas na prawdę.
Referendum 2023 – jasny sprzeciw Polaków wobec przymusowej relokacji
15 października 2023 roku, równolegle z wyborami parlamentarnymi, odbyło się ogólnokrajowe referendum. Jedno z czterech pytań referendalnych brzmiało: „Czy popierasz przyjęcie tysięcy nielegalnych imigrantów z Bliskiego Wschodu i Afryki, zgodnie z przymusowym mechanizmem relokacji narzucanym przez biurokrację europejską?”
Wynik był druzgocący dla zwolenników relokacji – ponad 96% głosujących odpowiedziało „NIE”. Był to jeden z najbardziej jednoznacznych sygnałów, jakie polskie społeczeństwo kiedykolwiek wysłało swoim rządzącym. Polacy jasno i stanowczo powiedzieli: nie chcemy przymusowej relokacji nielegalnych imigrantów.
Mimo to – Polacy powiedzieli NIE. I to NIE zostało zignorowane.
Pakt Migracyjny – jak powstawał i co naprawdę oznacza dla Polski
Kalendarium: od negocjacji PiS do wejścia w życie za rządów Tuska
Pakt Migracyjny nie powstał z dnia na dzień. Był negocjowany już od 2020 roku, a więc jeszcze za rządów Prawa i Sprawiedliwości. Latem 2023 roku zatwierdzono liczbę 30 tys. migrantów do relokacji każdego roku oraz kwotę 20 tys. euro za nieprzyjęcie jednego migranta.
14 maja 2024 roku Rada UE przyjęła pakiet aktów prawnych tworzących Pakt Migracyjny. Polska i Węgry głosowały przeciw, ale kształt paktu był już przesądzony.
Kto więc odpowiada za pakt migracyjny?
- Rząd PiS negocjował pakt od 2020 roku i zgodził się na jego kluczowe założenia.
- Rząd Tuska przyspieszył prace nad paktem, doprowadzając do porozumienia w grudniu 2023 i ostatecznego przyjęcia w maju 2024.
Prawda jest bolesna: pakt migracyjny to dzieło obu głównych sił politycznych w Polsce. PiS go negocjował, PO go przyspieszyła. A Polacy? Polacy zostali postawieni przed faktem dokonanym.
Co oznacza dla Polski wejście w życie paktu?
12 czerwca 2026 roku w całej Unii Europejskiej zaczął obowiązywać pakt o migracji i azylu. Nowe przepisy mają wzmocnić ochronę granic zewnętrznych i usprawnić procedury powrotowe. Obejmują m.in.:
- Obowiązkową rejestrację i kontrole bezpieczeństwa migrantów nielegalnie przekraczających granice Unii.
- Szybsze procedury graniczne dla osób, które mają małe szanse na uzyskanie azylu.
- Nowe zasady powrotów.
- Mechanizm solidarnościowy między państwami członkowskimi.
To właśnie z tego ostatniego czasowo zwolniona została Polska. W ramach mechanizmu solidarnościowego każde państwo UE może wybrać formę swojego wkładu:
- Relokacja – przyjęcie migrantów z państw najbardziej obciążonych.
- Wkład finansowy – 20 tys. euro za każdą nieprzyjętą osobę.
- Wsparcie operacyjne – oddelegowanie personelu lub sprzętu.
Pakt migracyjny zwalnia z tego obowiązku kraje w trudnej sytuacji migracyjnej. Dzisiaj zwolnienie dotyczy sześciu państw: Polski, Austrii, Bułgarii, Chorwacji, Czech i Estonii.
Polska została zwolniona z mechanizmu solidarnościowego na rok, z możliwością przedłużenia także na kolejne lata. Warszawa argumentowała konieczność zwolnienia m.in. przyjęciem milionów uchodźców z Ukrainy i kosztami ochrony granicy z Białorusią.
Czy Polska jest w pełni zwolniona z paktu? NIE.
Rządowe komunikaty, że „Polska nie będzie przyjmować migrantów z innych państw, ani ponosić kosztów z tym związanych”, są prawdziwe tylko w odniesieniu do mechanizmu solidarnościowego na rok 2026.
Polska jest związana pozostałymi przepisami paktu – dziewięcioma rozporządzeniami i jedną dyrektywą. Musi wdrożyć m.in. przepisy dotyczące polityki powrotów, zakaz instrumentalizacji migracji oraz rozporządzenie kryzysowe.
Zwolnienie jest czasowe i corocznie weryfikowane – może wygasnąć w każdej chwili, jeśli sytuacja migracyjna w Polsce się zmieni.
Konsekwencje finansowe – ile zapłacimy, jeśli zwolnienie wygaśnie?
Jeśli Polska straci zwolnienie z mechanizmu solidarnościowego, będzie musiała wybrać jedną z trzech opcji: przyjąć migrantów, zapłacić 20 tys. euro za każdą nieprzyjętą osobę lub udzielić wsparcia operacyjnego.
Przy skali migracji do UE – w 2025 roku złożono setki tysięcy pierwszych wniosków o azyl – dla Polski mogłyby to być miliardy złotych rocznie. Jeśli dany rząd odmówi, podatnicy tego państwa będą musieli płacić do Unii Europejskiej kary finansowe.
Awantura o Order – idealny parasol dymny
Gdy 12 czerwca 2026 roku pakt wchodził w życie, polskie media żyły czymś zupełnie innym.
Co wydarzyło się wokół Orderu Orła Białego?
Pod koniec maja 2026 roku prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski podpisał dekret nadający nazwę jednostce Sił Operacji Specjalnych na cześć Ukraińskiej Powstańczej Armii (UPA). Dla Ukraińców UPA to bohaterowie walczący o niepodległość. Dla Polaków – sprawcy ludobójstwa na Wołyniu w latach 1943–1945.
Prezydent Karol Nawrocki zaproponował odebranie Zełenskiemu Orderu Orła Białego. Krytyka napłynęła z całego spektrum politycznego. 8 czerwca 2026 roku zebrała się Kapituła Orderu Orła Białego.
Skala zamieszania – jak awantura pochłonęła debatę publiczną
I podczas gdy emocje sięgały zenitu – pakt migracyjny przeszedł praktycznie bez debaty. Rząd Tuska mógł spokojnie ogłosić, że „Polska nie będzie przyjmować migrantów”, a opinia publiczna, zajęta awanturą o order, nie zadała podstawowych pytań:
- Czy Polska ma realny wpływ na kształt paktu?
- Co stanie się, gdy zwolnienie wygaśnie?
- Ile zapłacimy, jeśli nie przyjmiemy migrantów?
- Kto będzie decydował o relokacjach w przyszłości?
Awantura o Order Orła Białego dla Zełenskiego to klasyczny przykład odwracania uwagi. W momencie, gdy UE wprowadzała największą reformę polityki migracyjnej od dekad, polska scena polityczna skupiła się na historycznym sporze z Ukrainą. Skutek? Pakt migracyjny przeszedł bez debaty, bez pytań, bez oporu społecznego.
Kto zaprosił imigrantów? To nie Polska, tylko Merkel
W całej tej dyskusji pomija się jeden fundamentalny fakt: to nie Polska zaprosiła imigrantów do Europy.
W 2015 roku, w szczycie fali migracyjnej, kanclerz Niemiec Angela Merkel wypowiedziała słynne zdanie „Wir schaffen das” („Damy radę”). Tego samego roku Merkel „zaprosiła” uchodźców, otwierając granice Niemiec dla ponad miliona osób. To była suwerenna decyzja Niemiec – nie Polski, nie Czech, nie Węgier.
Dlaczego więc Polska ma płacić za skutki niemieckiej polityki migracyjnej?
Polska nigdy nie była kolonialnym mocarstwem. Polska nie eksploatowała Afryki, nie grabiła jej surowców, nie zniewalała jej ludności. Polska nie ma moralnego ani historycznego obowiązku przyjmowania imigrantów z Afryki czy Bliskiego Wschodu.
Jak wynika z analizy „Kolonialne dziedzictwo: 10 imperiów, które czerpały korzyści z kolonizacji”, Polska przez 123 lata zaborów sama była kolonią – ziemie polskie były eksploatowane przez zaborców, a polscy robotnicy byli „tanią, dyskryminowaną płacowo siłą roboczą”. Polscy chłopi i robotnicy byli traktowani jak podludzie, a ich ziemie i zasoby były bezwzględnie rabowane.
Konstytucja a przymusowa relokacja – co mówi polskie prawo?
Art. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi wprost: „Rzeczpospolita Polska strzeże niepodległości i nienaruszalności swojego terytorium, zapewnia wolności i prawa człowieka i obywatela oraz bezpieczeństwo”.
Oznacza to, że konstytucyjnym obowiązkiem państwa polskiego jest ochrona granic i terytorium. Przymusowa relokacja nielegalnych imigrantów – narzucana przez zewnętrzne instytucje – stoi w sprzeczności z tym konstytucyjnym obowiązkiem. Polska ma prawo, a nawet obowiązek, decydować o tym, kto przekracza jej granice.
Co więcej, Sejm RP już w 2023 roku przyjął uchwałę „wyrażającą sprzeciw wobec unijnego mechanizmu relokacji nielegalnych migrantów, która zobowiązuje rząd do stanowczego sprzeciwu wobec takich praktyk Unii Europejskiej”. Uchwała ta – choć polityczna – jest wyrazem woli parlamentu, który reprezentuje naród.
Pytanie, które należy postawić: czy rząd, ignorując wynik referendum i uchwałę Sejmu, nie narusza zasady suwerenności narodu? Czy Polska, jako suwerenne państwo, ma prawo odmówić wdrażania przepisów, które są sprzeczne z jej konstytucją i wolą obywateli?
Zachód eksploatował Afrykę – niech teraz płaci odszkodowania
Unia Europejska i jej państwa członkowskie przez stulecia czerpały ogromne korzyści z kolonialnej eksploatacji Afryki. Wielka Brytania – według szacunków – zgromadziła skumulowane korzyści z kolonii na poziomie 45-55 bilionów dolarów. Francja, Belgia, Portugalia, Hiszpania, Niemcy i inne mocarstwa europejskie również wzbogaciły się na grabieży afrykańskich zasobów.
Kolonializm ukształtował granice państw, przepływy kapitału i globalne nierówności, których skutki odczuwalne są do dziś. Mocarstwa europejskie eksploatowały bogactwa naturalne Afryki, grabiły surowce, zniewalały ludność i narzucały swoje granice, które do dziś są źródłem konfliktów.
Dziś, gdy Afryka domaga się sprawiedliwości, szacuje się, że potencjalne odszkodowania od państw europejskich dla Afryki mogą wynieść od 18 do nawet 100 bilionów dolarów. Brytyjski sędzia Patrick Robinson oszacował odszkodowania dla państw karaibskich i afrykańskich na 18-24 biliony dolarów. Inne szacunki mówią o 100 bilionach dolarów.
I to właśnie Zachód – nie Polska – powinien płacić te odszkodowania. Polska nie brała udziału w kolonialnym procederze. Polska była ofiarą kolonializmu – była kolonią Niemiec, Austrii i Rosji przez 123 lata. Ziemie polskie były eksploatowane na rzecz gospodarki niemieckiej, a polscy robotnicy byli traktowani jako tania, dyskryminowana siła robocza.
Mocarstwa kolonialne – Wielka Brytania, Francja, Belgia, Holandia, Portugalia, Hiszpania, Niemcy – które przez stulecia grabiły Afrykę, dziś mają moralny i historyczny obowiązek wypłaty odszkodowań. To one, a nie Polska, powinny ponosić konsekwencje kryzysu migracyjnego, który jest bezpośrednią konsekwencją ich kolonialnej polityki. To one powinny przyjmować imigrantów z Afryki, których przodkowie byli przez nie zniewalani.
Co Polska powinna zrobić? 10 konkretnych kroków
1. Odesłać nielegalnych imigrantów do krajów pochodzenia. Polska nie ma obowiązku przyjmowania osób, które nielegalnie przekroczyły jej granicę. Należy przywrócić zasadę, że o wjeździe decyduje państwo, nie nielegalni przemytnicy.
2. Wykorzystać zwolnienie z relokacji do maksimum. Polska powinna skutecznie negocjować przedłużenie zwolnienia z mechanizmu solidarnościowego na kolejne lata, argumentując kosztami ochrony granicy wschodniej i przyjęciem milionów uchodźców z Ukrainy.
3. Złożyć wniosek do Trybunału Konstytucyjnego. Należy zbadać, czy przymusowa relokacja narzucana przez UE jest zgodna z Konstytucją RP, która nakazuje strzec niepodległości i nienaruszalności terytorium.
4. Zażądać od Zachodu odszkodowań dla Polski za kolonialną eksploatację. Polska była kolonią Niemiec, Austrii i Rosji przez 123 lata. Szacunkowe korzyści z eksploatacji ziem polskich wyniosły 0,8-1,5 biliona dolarów. Polska powinna dochodzić tych roszczeń.
5. Zażądać od państw UE odszkodowań dla Afryki. Polska powinna wspierać afrykańskie żądania reparacji za kolonializm i konsekwentnie wskazywać, że to Zachód – nie Polska – ponosi odpowiedzialność za kryzys migracyjny.
6. Zablokować wdrażanie przepisów paktu sprzecznych z polskim interesem. Polska powinna opóźniać lub blokować implementację tych rozporządzeń, które są niekorzystne dla kraju, wykorzystując swoje prawo weta na forum unijnym.
7. Wzmocnić ochronę granicy wschodniej. Inwestycje w infrastrukturę graniczną, nowoczesne technologie monitoringu i zwiększenie stanu osobowego Straży Granicznej to priorytet.
8. Przygotować się na wygaśnięcie zwolnienia. Należy opracować scenariusze na wypadek, gdyby Polska musiała przyjąć migrantów – lub zapłacić kary finansowe.
9. Zainicjować nowe, wiążące referendum. Polacy powinni mieć szansę wypowiedzieć się w sposób, który będzie wiążący dla rządu. Tylko frekwencja powyżej 50% daje taki efekt.
10. Zmienić ustawę o referendum. Należy obniżyć próg frekwencji wymaganej do uznania wyniku za wiążący, aby głos społeczeństwa nie mógł być tak łatwo ignorowany.
Co Polacy powinni zrobić?
1. Przestać być biernymi obserwatorami. Demokracja wymaga uczestnictwa. Jeśli nie głosujesz, nie masz prawa narzekać.
2. Uczestniczyć w życiu publicznym. Chodź na wybory, referendum, protesty. Interesuj się tym, co robią politycy. Kontroluj ich.
3. Domagać się odpowiedzialności polityków. Pytaj: kto głosował za paktem migracyjnym? Kto go negocjował? Kto chce go wdrożyć?
4. Wspierać organizacje pozarządowe. Organizacje broniące suwerenności, praw obywatelskich i interesu narodowego potrzebują wsparcia.
5. Mówić głośno o prawdzie. Polska nie jest kolonizatorem. Polska była kolonią. To Zachód – nie Polska – ponosi odpowiedzialność za kryzys migracyjny. Mów o tym w pracy, w rodzinie, w mediach społecznościowych.
6. Nie dać się odwrócić uwagi. Awantura o Order Orła Białego to był parasol dymny. Następnym razem nie daj się nabrać. Patrz, co dzieje się naprawdę.
Co dalej? Scenariusze na przyszłość
Scenariusz optymistyczny: Polska utrzyma zwolnienie z mechanizmu relokacji na kolejne lata. Pakt migracyjny zostanie złagodzony. Migracja do Europy spadnie. Polacy obudzą się politycznie i zaczną aktywnie uczestniczyć w demokracji.
Scenariusz pesymistyczny: Zwolnienie wygaśnie. Polska będzie zmuszona do relokacji migrantów lub zapłaty 20 tys. euro za każdą nieprzyjętą osobę. Przy skali migracji do UE – to mogą być miliardy złotych rocznie. Nastąpi zmiana kulturowa, której Polacy nie chcą, ale której nie będą w stanie powstrzymać.
Scenariusz realny: Polska będzie lawirować między Brukselą a własnymi interesami. Będzie udawać, że nie wdraża paktu, ale będzie musiała dostosować się do przepisów. A awantura o order zostanie zapomniana – aż do następnych wyborów, gdy znów pojawi się jako narzędzie odwrócenia uwagi.
Frequently Asked Questions
Q1: Czy wynik referendum z 15 października 2023 roku był wiążący?
Nie. Frekwencja wyniosła 40,91%, a zgodnie z polskim prawem wynik referendum jest wiążący tylko przy frekwencji powyżej 50%. Mimo że ponad 96% głosujących odpowiedziało „NIE” na pytanie o relokację imigrantów, rząd nie miał konstytucyjnego obowiązku wdrażania tego wyniku.
Q2: Dlaczego Polska ma płacić za kryzys migracyjny, skoro to Niemcy zaprosili imigrantów?
To pytanie, które zadaje sobie coraz więcej Polaków. W 2015 roku kanclerz Angela Merkel otworzyła granice Niemiec dla ponad miliona imigrantów. Polska nie ponosi odpowiedzialności za tę decyzję i nie ma obowiązku płacić za jej skutki.
Q3: Jakie są szacunkowe odszkodowania dla Afryki za kolonializm?
Brytyjski sędzia Patrick Robinson oszacował odszkodowania dla państw karaibskich i afrykańskich na 18-24 biliony dolarów. Inne szacunki mówią o 100 bilionach dolarów. Polska nie powinna być obciążana kosztami, które są konsekwencją kolonialnej polityki Zachodu.
Editor’s Analysis – Mechanizm odwracania uwagi i kolonialne dziedzictwo
1. Deep Reflections – Awantura o order jako narzędzie dywersji
Awantura o Order Orła Białego dla Zełenskiego to klasyczny przykład odwracania uwagi. W momencie, gdy UE wprowadzała największą reformę polityki migracyjnej od dekad, polska scena polityczna skupiła się na historycznym sporze z Ukrainą. Skutek? Pakt migracyjny przeszedł bez debaty, bez pytań, bez oporu społecznego.
Mechanizm jest prosty: politycy wiedzą, że emocje historyczne są silniejsze niż analiza polityczna. Spór o UPA, Wołyń i Order Orła Białego rozpala wyobraźnię, podczas gdy techniczne zapisy paktu migracyjnego są nudne i skomplikowane.
2. Critical Analysis – Czego brakuje w oficjalnej narracji?
Debata publiczna pomija kilka kluczowych faktów:
- Pakt migracyjny to nie tylko relokacja – to cały pakiet przepisów, które Polska musi wdrożyć.
- Zwolnienie Polski jest tymczasowe – może wygasnąć w każdej chwili.
- PiS negocjował pakt, PO go przyspieszył – obie główne partie ponoszą odpowiedzialność.
- Polska nie ma obowiązku płacić za kolonialne grzechy Zachodu – to Zachód eksploatował Afrykę przez stulecia.
- Polska była kolonią – przez 123 lata zaborów ziemie polskie były eksploatowane.
Brakuje też pytania o sprawiedliwość: dlaczego to Polska, która nigdy nie miała kolonii, ma ponosić konsekwencje kryzysu migracyjnego, podczas gdy mocarstwa kolonialne – Wielka Brytania, Francja, Niemcy – uchylają się od odpowiedzialności?
3. Cui Bono – Kto zyskuje na obecnym stanie rzeczy?
Na obecnym stanie rzeczy zyskują przede wszystkim:
- Rządzący – unikają odpowiedzialności za kontrowersyjne decyzje.
- UE – pakt został przyjęty bez większego oporu społecznego.
- Mocarstwa kolonialne – unikają płacenia odszkodowań Afryce i przerzucają koszty kryzysu migracyjnego na Polskę.
- Media – awantura o order generuje kliknięcia i oglądalność.
Kto traci? Polacy. To oni zapłacą za pakt – czy to w formie podatków na kary finansowe, czy w formie zmiany kulturowej, której nie chcieli.
4. Distraction Analysis – Co jest maskowane przez awanturę?
Awantura o order maskuje trzy kluczowe procesy:
- Utratę suwerenności migracyjnej – Polska traci kontrolę nad tym, kto i na jakich zasadach wjeżdża do kraju.
- Brak demokratycznej legitymizacji – decyzje zapadają bez wiążącego udziału obywateli.
- Przerzucenie kosztów kolonializmu na Polskę – Zachód, który przez stulecia eksploatował Afrykę, dziś przerzuca na Polskę koszty kryzysu migracyjnego, który sam wywołał.
5. Who Does This Not Serve? – Kogo ta sytuacja wyklucza?
W tej debacie wykluczeni są przede wszystkim:
- Zwykli Polacy – którzy nie mieli okazji wypowiedzieć się w sprawie paktu w sposób wiążący.
- Młodzi ludzie – którzy będą żyć w Polsce, której kształt został przesądzony bez ich udziału.
- Pokolenie, które nie głosowało – ci, którzy zrezygnowali z prawa głosu, dziś nie mają prawa narzekać.
- Afryka – która nadal czeka na sprawiedliwość i odszkodowania za kolonialną grabież.
Demokracja to nie tylko prawo, ale i obowiązek. Jeśli rezygnujemy z uczestnictwa, rezygnujemy z wpływu. A potem płacimy cenę.
Key Takeaways
- 15 października 2023 roku Polacy w referendum odrzucili przymusową relokację nielegalnych imigrantów – ponad 96% głosujących odpowiedziało „NIE”, ale frekwencja 40,91% sprawiła, że wynik nie był wiążący.
- 12 czerwca 2026 roku wszedł w życie unijny Pakt Migracyjny – Polska uzyskała czasowe zwolnienie z relokacji na rok, ale jest związana pozostałymi przepisami.
- Awantura o Order Orła Białego dla Zełenskiego skutecznie odwróciła uwagę od paktu – politycy wykorzystali emocje historyczne, by przeforsować kontrowersyjne decyzje w ciszy.
- Pakt migracyjny to dzieło obu głównych sił politycznych – PiS negocjował od 2020, PO przyspieszył w 2024. Polacy nie mieli wpływu na decyzje.
- To nie Polska zaprosiła imigrantów – to Angela Merkel w 2015 roku. Polska nie ma moralnego obowiązku płacić za skutki niemieckiej polityki.
- Polska nie była kolonizatorem – była kolonią przez 123 lata zaborów. To Zachód powinien płacić Afryce odszkodowania za kolonializm – szacowane na 18-100 bilionów dolarów.
- Ci, którzy nie głosują, nie mają prawa narzekać – demokracja wymaga uczestnictwa. Ci, którzy nie poszli na referendum, dziś nie mają prawa pytać, kto im to zrobił.
Internal Links Used
- Kolonialne dziedzictwo: 10 imperiów, które czerpały korzyści z kolonizacji – sekcja „Zachód eksploatował Afrykę” – relevance: Polska jako kolonia, nie kolonizator.
- 10 najgłupszych decyzji Unii Europejskiej – analiza skutków – sekcja „Polityka migracyjna bez kontroli” – relevance: krytyka unijnej polityki migracyjnej.
- Sepsa systemu: Jak 250 miliardów złotych rocznie wycieka z NFZ – sekcja „Demograficzne konsekwencje” – relevance: koszty systemowe migracji.
Sources
- Pytania referendalne w Referendum ogólnokrajowym 2023 r. – referendum.gov.pl – oficjalne pytania referendalne.
- Frekwencja w referendum: 40,91 proc.; wynik referendum nie jest wiążący – PAP, 17 października 2023 – dane o frekwencji.
- Od dziś w UE obowiązuje pakt migracyjny. Co oznacza dla Polski? – PAP, 12 czerwca 2026 – szczegóły paktu i zwolnienie Polski.
- Pakt migracyjny wchodzi w życie. Polska wdroży tylko wybrane przepisy – RMF24, 12 czerwca 2026 – stanowisko rządu.
- Polska nie będzie przyjmować migrantów z innych państw – Gov.pl, 12 czerwca 2026 – oficjalne stanowisko rządu.
- Wypowiedzi na posiedzeniach Sejmu – mechanizm solidarności – Sejm RP, 24 kwietnia 2025 – szczegóły mechanizmu solidarnościowego.
- Kryzys migracyjny: 5 lat po decyzji Angeli Merkel – Onet, 31 sierpnia 2020 – decyzja Merkel z 2015 roku.
- Kolonialne dziedzictwo: 10 imperiów, które czerpały korzyści z kolonizacji – WawelDom, 12 stycznia 2026 – analiza kolonialnych korzyści.
- Europe’s reparations to African countries may range $18-$100 trillion – TASS, 11 marca 2026 – szacunki odszkodowań dla Afryki.
- Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej – Art. 5 – Sejm RP – konstytucyjny obowiązek ochrony granic.
- Konstytucyjny obowiązek ochrony granic RP – analiza prawna.
Zostaw odpowiedź